Rif Vissen

Rifvissen betekent het bevissen van koraalriffen, rotsbodems en onderwaterwrakken voor soorten die van structuur houden en zich daar ophouden. Typische dieptes 10–60 m, soms dieper. Doelsoorten: groeper (rood, zwart, gag, scamp), snapper (mutton, yellowtail, mangrove, rood), porgy, hogfish, amberjack, almaco jack, barracuda – een mixed bag die elke drop spannend houdt.

De dag bestaat uit ankeren en vissen of driften en jiggen. Ankeren zet de boot boven een bekende rifrand of wrak, waarna de vissers verzwaarde bodemrigs met stukjes aas (inktvis, ballyhoo, sardine) of levend aas (pinfish, blue runner) laten zakken. Driftvissen dekt meer terrein af – de boot drijft mee met de stroming terwijl de vissers butterfly jigs of levend aas in de strike-zone werken.

Rifvissen is bijtvrij. Zelfs langzame dagen leveren tientallen vissen op en de variatie houdt kinderen en beginners geboeid. De uitdaging ligt in het gevecht bij structuur: als een 15 kg gag-groeper toeslaat, duikt hij binnen seconden de rotsen in. Zware drag, korte hengels en snelle reflexen zijn nodig om de vis te keren voordat hij in de structuur breekt.

Klassieke riflocaties: Florida Keys, Bahama’s, Caraïben (Cayman, Dominicaanse Republiek, Curaçao), Middellandse Zee (Kroatië, Italië, Griekenland, Turkije), Great Barrier Reef in Australië, Maldiven, Seychellen, Rode Zee (Egypte, Soedan).