Vliegvissen

Vliegvissen gebruikt het gewicht van de vliegenlijn — niet van de vlieg — om een bijna gewichtloze kunstmatige vlieg bij de vis te krijgen. De hengel is lang (8–10 ft) en flexibel in de top. De lijn is zwaar en conisch. De worp is ritmisch, bouwt energie op via valse worpen voordat de vlieg landt. Goed uitgevoerd is het de meest precieze presentatie in de visserij.

De wortels liggen in zoet water: forellen in bergbeken, zalm en steelhead in rivieren, vlagzalm en beekridder in Alpenmeren. Modern vliegvissen omvat alles: snoek op grote streamers, karper op broodvliegen, tarpon en bonefish op zoutwaterflats, zeilvis met teaser-and-switch setups offshore, zelfs tonijn op poppers.

Drie soorten vliegen: droge vliegen drijven op het oppervlak (mayflies, kokerjuffers, steenvliegimitalies), nimfen zinken onder water en bootsen larven en opkomende insecten na, streamers zwemmen als aasvis of bloedzuigers. Elke soort heeft een tactisch doel: water lezen, herkennen wat vissen eten, Match the Hatch.

Vliegvissen heeft culturele betekenis. Noorse Atlantische zalmrivieren (Alta, Gaula, Namsen), Schotse kalkstromen, het Russische schiereiland Kola, Nieuw-Zeelands Zuidereiland, Patagonië (Argentinië, Chili), IJslandse beekforellen, Sloveense marmorforellen, Mongoolse taimen — het zijn pelgrimstochten, geen gewone trips. Zoutwatervliegvissen heeft een eigen wereld: bonefish op de Bahama’s, permit in Belize, GT’s op de Seychellen, Christmas Island.